Lekarz od żył i żylaków: Kto to jest? Flebolog, chirurg, angiolog.

Ten artykuł pomoże Ci zrozumieć, do którego specjalisty medycznego należy się udać z problemami takimi jak żylaki czy inne schorzenia żył. Dowiesz się, czym zajmuje się flebolog, chirurg naczyniowy i angiolog, a także poznasz objawy, które powinny skłonić Cię do wizyty u lekarza.

Kto leczy żylaki i choroby żył? Poznaj specjalistów.

Kiedy pojawiają się problemy z żyłami, takie jak żylaki, wiele osób zastanawia się, do którego lekarza należy się udać. Odpowiedź nie zawsze jest oczywista, ponieważ w Polsce mamy kilku specjalistów, którzy zajmują się tym obszarem medycyny. Głównym specjalistą od chorób żył, w tym żylaków, jest przede wszystkim flebolog.

Warto jednak wiedzieć, że flebologia w Polsce nie jest odrębną, oficjalną specjalizacją lekarską. Mianem flebologa określa się lekarzy, którzy posiadają już inne specjalizacje najczęściej chirurgię naczyniową, chirurgię ogólną lub angiologię i swoją praktykę zawodową w dużej mierze skupiają na diagnostyce i leczeniu chorób żył. To właśnie oni dysponują specjalistyczną wiedzą i doświadczeniem w tym zakresie.

Innym kluczowym specjalistą jest chirurg naczyniowy. To lekarz, który specjalizuje się w leczeniu operacyjnym chorób całego układu naczyniowego, zarówno żył, jak i tętnic. Pacjenci są do niego kierowani, gdy konieczna jest interwencja chirurgiczna, na przykład w przypadku zaawansowanych żylaków, które wymagają usunięcia lub zamknięcia. Chirurg naczyniowy zajmuje się diagnozą, kwalifikacją do operacji oraz przeprowadzaniem samych zabiegów.

Trzecim specjalistą, którego warto znać, jest angiolog. Angiologia to dziedzina chorób wewnętrznych, która zajmuje się całym układem naczyniowym (żyły, tętnice) oraz limfatycznym. Angiolog skupia się głównie na leczeniu zachowawczym, czyli nieinwazyjnym, takim jak farmakoterapia czy kompresjoterapia. Wizyta u angiologa jest często pierwszym krokiem w diagnostyce, zwłaszcza przy mniej zaawansowanych objawach, i to on może skierować nas do flebologa lub chirurga naczyniowego, jeśli uzna, że potrzebne są dalsze działania.

Jak wybrać specjalistę: flebolog, angiolog czy chirurg naczyniowy?

Decyzja o wyborze odpowiedniego specjalisty zależy od rodzaju i zaawansowania problemu. Przy pierwszych objawach, takich jak "pajączki", uczucie ciężkości nóg, nocne skurcze łydek czy niewielkie, widoczne żylaki, najlepszym wyborem będzie flebolog lub angiolog. Ci specjaliści przeprowadzą szczegółową diagnostykę, której "złotym standardem" jest badanie USG Doppler, i zaproponują leczenie zachowawcze lub małoinwazyjne. Ich celem jest często wczesne wykrycie problemu i zapobieganie jego rozwojowi.

Natomiast, gdy leczenie zachowawcze nie przynosi oczekiwanych efektów, choroba jest już w zaawansowanym stadium, a żylaki są duże, bolesne lub powodują powikłania, flebolog lub angiolog prawdopodobnie skieruje pacjenta do chirurga naczyniowego. W takiej sytuacji konieczne może być rozważenie leczenia operacyjnego, które chirurg naczyniowy przeprowadzi z największą precyzją i doświadczeniem.

Kiedy udać się do lekarza od żył? Nie ignoruj tych objawów!

Wczesne rozpoznanie problemów z żyłami jest kluczowe dla skutecznego leczenia i zapobiegania poważniejszym powikłaniom. Jako Zofia Kotowicz zawsze podkreślam, że nie należy ignorować sygnałów, które wysyła nam nasz organizm. Konsultacja ze specjalistą jest wskazana przy wystąpieniu następujących objawów:

• Widoczne, powiększone i poskręcane żyły, które są najbardziej oczywistym znakiem żylaków.
• "Pajączki naczyniowe" (teleangiektazje) drobne, czerwone lub fioletowe naczynka widoczne pod skórą, które choć często estetyczne, mogą świadczyć o początkach problemów żylnych.
• Uczucie ciężkości, zmęczenia i bólu nóg, które nasila się pod koniec dnia, zwłaszcza po długim staniu lub siedzeniu.
• Obrzęki kostek i stóp, szczególnie wieczorem, które ustępują po nocnym odpoczynku.
• Nocne skurcze łydek, często bolesne i wybudzające ze snu.
• Przebarwienia, stwardnienia lub swędzenie skóry w okolicy kostek to objawy, które mogą wskazywać na przewlekłą niewydolność żylną.
• Trudno gojące się rany lub owrzodzenia żylne to już zaawansowany objaw, który wymaga pilnej interwencji medycznej.

Pierwsza wizyta u flebologa: czego się spodziewać?

Wiem, że pierwsza wizyta u specjalisty może budzić pewien niepokój, dlatego chcę Cię uspokoić i wyjaśnić, jak zazwyczaj przebiega konsultacja u flebologa lub innego lekarza zajmującego się chorobami żył. To zazwyczaj bardzo komfortowe i bezbolesne doświadczenie.

1. Przygotowanie do wizyty

   Zanim udasz się do gabinetu, warto przygotować sobie listę objawów, które Cię niepokoją kiedy się pojawiają, co je nasila lub łagodzi. Dobrze jest również mieć ze sobą historię chorób, listę przyjmowanych leków oraz wszelkie wcześniejsze wyniki badań, jeśli takie posiadasz. To znacznie ułatwi lekarzowi postawienie trafnej diagnozy.

2. Wywiad lekarski

   Lekarz rozpocznie wizytę od szczegółowego wywiadu. Zapyta o Twoje dolegliwości, styl życia, historię chorób w rodzinie (choroby żył często mają podłoże genetyczne), a także o czynniki ryzyka, takie jak praca stojąca, ciąże czy stosowanie antykoncepcji hormonalnej. Bądź szczery i dokładny każda informacja jest cenna.

3. Przeczytaj również: Czy lekarz rodzinny może wystawić L4 na ból zęba? Sprawdź, jak to działa

   Badanie USG Doppler złoty standard diagnostyki

   Kluczowym elementem pierwszej wizyty jest badanie USG Doppler. To absolutny "złoty standard" w diagnostyce chorób żył. Jest całkowicie bezbolesne, nieinwazyjne i bezpieczne. Lekarz przykłada głowicę USG do skóry wzdłuż przebiegu żył, a na ekranie monitora widzi przepływ krwi w naczyniach. Dzięki temu może ocenić ich drożność, wydolność zastawek żylnych oraz wykryć ewentualne zakrzepy czy refluks (cofanie się krwi). To badanie pozwala na precyzyjne określenie problemu i zaplanowanie dalszego leczenia.

Skuteczne metody leczenia żylaków i chorób żył.

Dzięki postępowi medycyny, współczesne leczenie żylaków i innych chorób żył jest coraz bardziej skuteczne, a jednocześnie mniej inwazyjne. W Polsce mamy dostęp do szerokiej gamy metod, które pozwalają na indywidualne dopasowanie terapii do potrzeb pacjenta. Poniżej przedstawiam najczęściej stosowane:

• Leczenie zachowawcze:
  • Kompresjoterapia (leczenie uciskowe): Jest to podstawa leczenia zachowawczego i ważny element uzupełniający po zabiegach. Polega na stosowaniu specjalnie dobranych pończoch, podkolanówek lub bandaży uciskowych, które poprawiają krążenie krwi w żyłach i zmniejszają obrzęki.
  • Farmakologia: Leki flebotropowe mogą wspomagać ścianki żył, zmniejszać obrzęki i łagodzić objawy, jednak nie eliminują samych żylaków.
• Małoinwazyjne metody leczenia: To obecnie preferowane podejście, które pozwala na szybki powrót do codziennych aktywności.
  • Skleroterapia: Polega na ostrzykiwaniu żylaków specjalnym preparatem (w postaci płynu lub pianki), który powoduje ich zamknięcie i stopniowe wchłonięcie przez organizm. Idealna dla mniejszych żylaków i "pajączków".
  • Laserowe usuwanie żylaków (EVLT - Endovenous Laser Treatment): To wewnątrzżylna termoablacja, podczas której do chorej żyły wprowadza się światłowód laserowy. Energia lasera powoduje zamknięcie żyły od wewnątrz.
  • Leczenie falami radiowymi (EVRF - Endovenous Radiofrequency Ablation): Podobnie jak laser, wykorzystuje energię cieplną (fale radiowe) do zamknięcia niewydolnej żyły od środka.
  • Klejenie żylaków (np. VenaSeal, VenaBlock): Ta innowacyjna metoda polega na wprowadzeniu do chorej żyły specjalnego kleju tkankowego, który trwale ją zamyka. Jest to zabieg bezbolesny i często nie wymaga znieczulenia.
  • Metody mechaniczno-chemiczne (np. Flebogrif, ClariVein): Łączą mechaniczne uszkodzenie ściany żyły z jednoczesnym podaniem środka chemicznego, co prowadzi do jej zamknięcia.
  • Leczenie parą wodną (SVS - Steam Vein Sclerosis): Polega na wprowadzeniu do żyły gorącej pary wodnej, która powoduje jej skurcz i zamknięcie.
• Klasyczna operacja (stripping): Choć coraz rzadziej stosowana ze względu na inwazyjność i długi okres rekonwalescencji, wciąż jest opcją w przypadku bardzo zaawansowanych i rozległych żylaków, gdy inne metody nie są odpowiednie. Polega na chirurgicznym usunięciu chorej żyły.